Is Political Life A Happy Life According To Aristotle?
Main Article Content
Abstrakt
W swoim artykule poruszam problem życia politycznego w filozofii Arystotelesa i opisuję jego związek ze szczęściem oraz z teoretyczną kontemplacją. Uważam, że – pomimo iż teoretyczna kontemplacja jest szczęściem w pierwszym sensie – filozof może być dalej szczęśliwy nawet wtedy, kiedy zajmie się polityką, a działalność ta nie zmniejszy jego szczęścia. W tym nie zgadzam się z Richardem Krautem. Wreszcie, argumentuję, że możliwe są takie sytuacje, w których filozof musi zostać politykiem, ponieważ lepiej jest wtedy, gdy gorsi są rządzeni przez lepszych.
Article Details
Numer
Dział
Teksty zaproponowane do naszego czasopisma nie powinny być nigdzie publikowane przed ukazaniem się w „Diametros”. Wraz z przesłaniem swojego utworu redakcji autor akceptuje, że w momencie zakwalifikowania tekstu do publikacji czasopismo „Diametros” będzie stosowało licencję the Attribution 4.0 International (CC BY 4.0). Na podstawie tej licencji autorzy zgadzają się, że ich prace mogą być zgodnie z prawem ponownie wykorzystywane do jakichkolwiek celów bez konieczności uzyskania uprzedniej zgody ze strony autora lub wydawcy. Każdy może prace te czytać, pobierać, kopiować, drukować, rozpowszechniać oraz przetwarzać, pod warunkiem poprawnego oznaczenia autorstwa oraz oryginalnego miejsca publikacji. Autorzy zachowują prawa autorskie do swoich utworów bez żadnych innych ograniczeń. Pełna informacja na temat licencji CC BY: https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/legalcode.
Jak cytować
Bibliografia
Aristotle [2002] – Aristotle, Nicomachean Ethics, translated by Ch. Rowe, introduction and commentary by S. Broadie, Oxford University Press, Oxford – New York 2002.
Brown [www] – E. Brown, Aristotle on the Choice of Lives: Two Concepts of Self-Sufficiency, http://www.artsci.wustl.edu/~eabrown/BrownAutarkeia.pdf
Cooper [1986] – J.M. Cooper, Reason and Human Good in Aristotle, Hackett Publishing Company, Indianapolis 1986.
Duval & Dotson [1998] – T. Duvall & P. Dotson, Political Participation and “Eudaimonia” in Aristotle’s “Politics”, [in:] History of Political Thought, Vol. XIX, No. 1, 1998, p. 21-34.
Kenny [1992] – A. Kenny, Aristotle on the Perfect Life, Clarendon Press, Oxford 1992.
Kraut [1989] – R. Kraut, Aristotle on the Human Good, Princeton University Press, Princeton, NJ 1989.
Morrison [2001] – D. Morrison, Politics as a Vocation, according to Aristotle, [in:] History of Political Thought, Vol. XXII, No. 2, 2001, p. 221-240.
Nagel [1981] – T. Nagel, Aristotle on “Eudaimonia”, [in:] Essays on Aristotle’s Ethics, ed. by A. Oksenberg Rorty, University of California Press, Berkeley – Los Angeles – London 1981, p. 7-15.
Rorty [1981] – A. Oksenberg Rorty, The Place of Contemplation in Aristotle’s “Nicomachean Ethics”, [in:] Essays on Aristotle’s Ethics, ed. by A. Oksenberg Rorty, University of California Press, Berkeley – Los Angeles – London 1981, p. 377-395.
Verhaegh [2002] – M. Verhaegh, Contemplation and Politics in the Life of the Aristotelian Philosopher, [in:] “Ethic@. An International Journal for Moral Philosophy”, Vol. 1, No. 1, June 2002, p. 15-25.