Arystoteles o możliwości bycia niesprawiedliwym wobec samego siebie
Article Sidebar
Main Article Content
Abstrakt
Przedmiotem tego artykułu jest rozjaśnienie sensu aporii „czy można być niesprawiedliwym wobec samego siebie?”, którą Arystoteles rozważa w EN V, oraz wykazanie, że możliwe jest dobrowolne traktowanie niesprawiedliwie samego siebie. Na uwagę zasługują szczególnie dwa miejsca V 9, czyli ustępy 1136a31-1136b1 oraz 1136b13-25. W pierwszym ustępie Arystoteles wysuwa hipotezę, że akratyk może dobrowolnie traktować niesprawiedliwie samego siebie. W drugim przedstawia dwa argumenty - „z pozornej straty” oraz „z życzenia” - które mają za zadanie udowodnienie, że nikt nie może traktować niesprawiedliwie samego siebie. Argumenty te nie unieważniają hipotezy wysuniętej w pierwszym ustępie ani nie wykluczają możliwości dobrowolnego traktowania niesprawiedliwie samego siebie.
Article Details
Numer
Dział
Teksty zaproponowane do naszego czasopisma nie powinny być nigdzie publikowane przed ukazaniem się w „Diametros”. Wraz z przesłaniem swojego utworu redakcji autor akceptuje, że w momencie zakwalifikowania tekstu do publikacji czasopismo „Diametros” będzie stosowało licencję the Attribution 4.0 International (CC BY 4.0). Na podstawie tej licencji autorzy zgadzają się, że ich prace mogą być zgodnie z prawem ponownie wykorzystywane do jakichkolwiek celów bez konieczności uzyskania uprzedniej zgody ze strony autora lub wydawcy. Każdy może prace te czytać, pobierać, kopiować, drukować, rozpowszechniać oraz przetwarzać, pod warunkiem poprawnego oznaczenia autorstwa oraz oryginalnego miejsca publikacji. Autorzy zachowują prawa autorskie do swoich utworów bez żadnych innych ograniczeń. Pełna informacja na temat licencji CC BY: https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/legalcode.
Jak cytować
Bibliografia
Ajschylos (1959), Prometeusz w okowach, [w:] Ajschylos, Tragedie, tłum. S. Srebrny, PWN, Warszawa: 166–216.
Aristote (1959), L’ Éthique à Nicomaque, t. II : Commentaire, cz. 1 i 2, R.A. Gauthier, J.Y. Jolif (red., tłum.), Publications Universitaires, Louvain.
Aristoteles (1960), Aristotelis Opera, A.I. Bekker, Ch.A. Brandis, O. Gigon (red., tłum.), Deutsche Akademie Wissenschaften, Berlin. DOI: https://doi.org/10.1515/9783110835861
Aristotle (1931), The Nicomachean Ethics , tłum. W.D. Ross, Oxford University Press, Humphrey Mildfold, London.
Aristotle (1998), Nicomachean Ethics. Books VIII and IX, tłum. M. Pakaluk, Clarendon Press, Oxford. DOI: https://doi.org/10.1093/actrade/9780198751038.book.1
Aristotle (2002), Nicomachean Ethics, tłum. Ch. Rowe, Oxford University Press, New York. DOI: https://doi.org/10.1093/oseo/instance.00262114
Aristotle (2004), Nicomachean Ethics, tłum. R. Crisp, Cambridge University Press, Cambridge.
Aristotle (2011), The Eudemian Ethics, tłum. A. Kenny, Oxford University Press, Oxford. DOI: https://doi.org/10.1093/oseo/instance.00258602
Arnold D.G. (2011), Coercion and Moral Responsibility, „American Philosophical Quarterly” 38 (1): 53–67.
Arystoteles (1956), Etyka nikomachejska, tłum. D. Gromska, PWN, Warszawa.
Bondeson W. (1974), Aristotle on Responsibility for One's Character and the Possibility of Character Change, „Phronesis” 19 (1): 59–65. DOI: https://doi.org/10.1163/156852874X00086
Bostock D. (1988), Pleasure and Activity in Aristotle’s Ethics, „Phronesis” 33 (3): 251–272. DOI: https://doi.org/10.1163/156852888X00199
Bostock D. (2000), Aristotle’s Ethics, Oxford University Press, Oxford.
Charles D. (2011), Akrasia: The Rest of the Story?, [w:] Moral Psychology and Human Action in Aristotle, M. Pakaluk, G. Pearson (red.), Oxford University Press, Oxford: 187–209.
Dow J. (2011), Aristotle's Theory of the Emotions: Emotions as Pleasures and Pain, [w:] Moral Psychology and Human Action in Aristotle, M. Pakaluk, G. Pearson (red.), Oxford University Press, Oxford: 47–74.
Festugière A.J. (1946), Aristote. Le plaisir. Introduction, traduction et notes, Vrin, Paris.
Frede D. (2006), Pleasure and Pain in Aristotle's Ethics, [w:] The Blackwell Guide to Aristotle’s Nicomachean Ethics, R. Kraut (red.), Blackwell Publishing Ltd., Malden, Oxford, Carlton, Victoria: 255–275.
Galewicz W. (2003), Z Arystotelesem przez greckie tragedie, cz. 2: O błądzeniu, przymusie i dobrowolności, Wydawnictwo Literackie, Kraków.
Galewicz W. (2019), Odpowiedzialność i sprawiedliwość w etyce Arystotelesa, Wydawnictwo Marek Derewiecki, Kęty.
Hardie W.F.R. (1968), Aristotle’s Ethical Theory, Clarendon Press, Oxford.
Heinaman R. (2011), Pleasure as an Activity in the Nicomachean Ethics, [w:] Moral Psychology and Human Action in Aristotle, M. Pakaluk, G. Pearson (red.), Oxford University Press, Oxford: 1–46.
Hursthouse R. (1984), Acting and Feeling in Character: Nicomachean Ethics 3.i., „Phronesis” 29 (3): 252–266.
Irwin T.H. (1980), Reason and Responsibility in Aristotle, [w:] Essays on Aristotle's Ethics, A.O. Rorty (red.), University of California Press, Berkeley, Los Angeles: 117–155.
Kenny A. (1978), The Aristotelian Ethics, Clarendon Press, Oxford. DOI: https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780198245544.001.0001
Moline J.N. (1989), Aristotle on Praise and Blame, „Archiv für Geschichte der Philosophie” 71 (3): 283–302. DOI: https://doi.org/10.1515/agph.1989.71.3.283
Meyer S.S. (2006), Aristotle on the Voluntary, [w:] The Blackwell Guide to Aristotle's Nicomachean Ethics, R. Kraut (red.), Blackwell Publishing Ltd., Malden, Oxford, Carlton, Victoria: 137–157.
Natali C. (2009), Nicomachean Ethics, Book VII. Symposium Aristotelicum, C. Natali (red.), Oxford University Press, Oxford.
Ortiz de Landázuri M.C. (2012), Aristotle on Self-Perception and Pleasure, „Journal of Ancient Philosophy” 6 (2): 1–17. DOI: https://doi.org/10.11606/issn.1981-9471.v6i2p1-17
Owen G.E.L. (1971/2), Aristotelian Pleasures, „Proceedings of the Aristotelian Society”, 72: 132–152. DOI: https://doi.org/10.1093/aristotelian/72.1.135
Pakaluk M. (2005), Aristotle’s Nicomachean Ethics, Cambridge University Press, Cambridge.
Pakaluk M. (2011), Mixed Actions and Double Effect, [w:] Moral Psychology and Human Action in Aristotle, M. Pakaluk, G. Pearson (red.), Oxford University Press, Oxford: 211–231.
Pangle L.S. (2004), Aristotle and the Philosophy of Friendship, Cambridge University Press, Cambridge.
Platon (2017), Prawa, tłum. D. Zygmuntowicz, Wydawnictwo Marek Derewiecki, Kęty.
Politis V. (1993), The Primacy of Self-Love in the Nicomachean Ethics, „Oxford Studies in Ancient Philosophy” 11: 153–174.
Price A.W. (1989), Love and Friendship in Plato and Aristotle, Oxford University Press, Oxford. DOI: https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780198248996.001.0001
Price A.W. (2011), Virtue and Reason in Plato and Aristotle, Oxford Clarendon Press, Oxford. DOI: https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780199609611.001.0001
Smolak M. (2013), Przyjaźń w świetle etyki Arystotelesa, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
Skowroński L. (2014), Arystoteles o celu życia. Ku nowej interpretacji Etyki nikomachejskiej, Wydawnictwo Rolewski, Nowa Wieś.