Kim są potrzebujący pomocy?

Abstrakt

Standardowe ujęcie obowiązku pomagania potrzebującym zachęca do aprobaty dla odmawiania pomocy tym, o których wiadomo, że znajdują się w nieszczęściu i że ich sytuacji można zaradzić. Tej konsekwencji podejścia standardowego pozwala uniknąć Kanta pojęcie obowiązku dobroczynności. Z kantowskiego punktu widzenia pomocy nie należy traktować ani jako wypływającej z dostrzegania przygodnych różnic między tymi, którzy są skłonni do pomocy a potrzebującymi, ani jako jednorazowej odpowiedzi na zło, ani też jako aktu graniczącego z bohaterstwem. Pomoc jest tu postrzegana jako element dążenia do jednego z celów, które są zarazem obowiązkami, tj. jako dbałość o cudze szczęście, która jest zarazem samodoskonaleniem moralnym działającego. Pomaganie jest przejawem trwałej gotowości świadczenia na rzecz innych wypływającej z dostrzegania i doceniania wspólnej im z pomagającym słabości, ograniczenia i niesamowystarczalności właściwych wszystkim ludziom.