Teologia biopolityczna Giorgio Agambena

Article Sidebar

PDF
Opublikowane: 2009-09-01
DOI: https://doi.org/10.13153/diam.21.2009.356

Main Article Content

Piotr Kozak

Abstrakt

Celem pracy jest przedstawienie teorii biopolityki Giorgio Agambena, umieszczonej w kontekście relacji pomiędzy logiką suwerennej władzy i „nagim życiem”. Pierwsza część rozprawy zakreśla podstawy myśli politycznej włoskiego filozofa i, w nawiązaniu do idei suwerenności Carla Schmitta, dotyka problemu zdefiniowania kategorii stanu wyjątkowego. Według Agambena zasada suwerenności będzie skonstruowana na włączającym wykluczeniu nagiego życia, które reprezentuje homo sacer, jako ten, kto może być zabity, ale nie może być złożony w ofierze. Będzie to centralna figura myśli Agambena i zarazem temat kolejnej części poniższej pracy. Zgodnie z koncepcją autora Profanacji, postać homo sacer, jako wyrzucona tak poza prawo świeckie, jak i sakralne, osiąga swoją najwyższą formę w nazistowskim obozie koncentracyjnym, który stanowi przestrzeń działania legalnej władzy, gdzie żadne prawo nie istnieje. W ostatniej części rozprawy będziemy bronić tezy Agambena, iż obóz uobecnia przestrzeń stanu wyjątkowego i stanowi jednocześnie paradygmat zachodniej biopolityki.

Article Details

Numer

Nr 21 (2009)

Dział

Artykuły

Teksty zaproponowane do naszego czasopisma nie powinny być nigdzie publikowane przed ukazaniem się w „Diametros”. Wraz z przesłaniem swojego utworu redakcji autor akceptuje, że w momencie zakwalifikowania tekstu do publikacji czasopismo „Diametros” będzie stosowało licencję the Attribution 4.0 International (CC BY 4.0). Na podstawie tej licencji autorzy zgadzają się, że ich prace mogą być zgodnie z prawem ponownie wykorzystywane do jakichkolwiek celów bez konieczności uzyskania uprzedniej zgody ze strony autora lub wydawcy. Każdy może prace te czytać, pobierać, kopiować, drukować, rozpowszechniać oraz przetwarzać, pod warunkiem poprawnego oznaczenia autorstwa oraz oryginalnego miejsca publikacji. Autorzy zachowują prawa autorskie do swoich utworów bez żadnych innych ograniczeń. Pełna informacja na temat licencji CC BY: https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/legalcode.

Jak cytować

„Teologia Biopolityczna Giorgio Agambena”. 2009. Diametros, nr 21 (wrzesień): 96-113. https://doi.org/10.13153/diam.21.2009.356.

Bibliografia

Agamben [2006] – G. Agamben, Profanacje, przeł. M. Kwaterko, PIW, Warszawa 2006.

Agamben [2008 a] – G. Agamben, Co zostaje z Auschwitz; archiwum i świadek, przeł. S. Królak, Wyd. Sic!, Warszawa 2008.

Agamben [2008 b] – G. Agamben, Homo sacer; suwerenna władza i nagie życie, przeł. M. Salwa, Prószyński i S-ka, Warszawa 2008.

Agamben [2008 c] – G. Agamben, Wspólnota, która nadchodzi, przeł. S. Królak, Wyd. Sic!, Warszawa 2008.

Balibar [2007] – É. Balibar, Trwoga mas. Polityka i filozofia przed Marksem i po Marksie, przeł. A. Staroń, Wyd. Akademickie DIALOG, Warszawa 2007.

Charkiewicz [2007 a] – E. Charkiewicz, Aneks. Michaela Foucault analityka władzy, [w:] Zniewolony umysł 2. Neoliberalizm i jego krytyki, pod red. E. Majewskiej i J. Sowy, Wyd. Ha!art, Kraków 2007.

Charkiewicz [2007 b] – E. Charkiewicz, Od komunizmu do neoliberalizmu. Technologie transformacji, [w:] Zniewolony umysł 2. Neoliberalizm i jego krytyki, pod red. E. Majewskiej i J. Sowy, Wyd. Ha!art, Kraków 2007.

Davis [2008] – M. Davis, Planeta slumsów, „Le Monde diplomatique – edycja polska”, (28) 2008, s. 16-17.

Foucault [1998] – M. Foucault, Trzeba bronić społeczeństwa; wykłady w Collège de France, 1976, przeł. M. Kowalska, Wyd. KR, Warszawa 1998.

Foucault [1999] – M. Foucault, Narodziny kliniki, przeł. P. Pieniążek, Wyd. KR, Warszawa 1999.

Green [1990] – A. Green, Le folie privée. Psychoanalyse des caslimites, Editions Gallimard, Paris 1990.

Grotius [1957] – H. Grotius, O prawie wojny i pokoju: trzy księgi, w których znajdują wyjaśnienie prawo natury i prawo narodów a także główne zasady prawa publicznego; z jęz. łac. przeł., wstępem i przypisami opatrzył R. Bierzanek, PWN, Warszawa 1957.

Horkheimer, Adorno [1994] – M. Horkheimer, T.W. Adorno, Dialektyka oświecenia. Fragmenty filozoficzne, przeł. M. Łukasiewicz, przekład przejrzał i posłowiem opatrzył M. J. Siemek, Wyd. IFiS PAN, Warszawa 1994.

Kantorowicz [2007] – E.H. Kantorowicz, Dwa ciała króla. Studium ze średniowiecznej teologii politycznej, z jęz. angielskiego tłum. M. Michalski i A. Krawiec, red. naukowy wyd. polskiego J. Strzelczyk, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2007.

Lemke [2001] – T. Lemke, The Birth of Biopolitics. Michael Foucault’s Lecture on Neoliberal Governmentiality, „Economy and Society”, (30/2) 2001, s. 190-207.

Majewska [2007] – E. Majewska, W kwestii migracji – nowe formy zarządzania ludźmi [w:] Zniewolony umysł 2. Neoliberalizm i jego krytyki, pod red. E. Majewskiej i J. Sowy, Wyd. Ha!art, Kraków 2007.

Rose [1999] – N. Rose, Powers of Freedom. Reframing Political Thought, Cambridge University Press, Cambridge 1999.

Rousseau [2007] – J.-J. Rousseau, Umowa społeczna, przeł. A. Peretiatkowicz, Wyd. Marek Derewiecki, Kęty 2007.

Schmitt [2000] – C. Schmitt, Teologia polityczna i inne pisma, wybór, przekład i wstęp M. A. Cichocki, Wyd. Znak, Kraków 2000.

Schmitt [2008] – C. Schmitt, Lewiatan w teorii państwa Thomasa Hobbesa; sens i niepowodzenie politycznego symbolu, przeł. M. Falkowski, Prószyński i S-ka, Warszawa 2008.

Siemek [1994] – M. Siemek, Posłowie do wydania polskiego. Rozum między światłem i cieniem oświecenia, [w:] M. Horkheimer, T.W. Adorno, Dialektyka oświecenia. Fragmenty filozoficzne, przeł. M. Łukasiewicz, przekład przejrzał i posłowiem opatrzył M.J. Siemek, Wyd. IFiS PAN, Warszawa 1994.

Sloterdijk [2003] – P. Sloterdijk, Pogarda mas. Szkic o walkach kulturowych we współczesnym społeczeństwie, przeł. B. Baran, Czytelnik, Warszawa 2003.

Sloterdijk [2006] – P. Sloterdijk, Zorn und Zeit, Suhrkamp, Frankfurt a. M. 2006.

Święckowska [2008] – T. Święckowska, Frontex - bat na imigrantów, „Le Monde diplomatique – edycja polska”, (29) 2008, s. 24.

Žižek [2008] – S. Žižek, W obronie przegranych spraw, przeł. J. Kutyła, Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2008.

Inne teksty tego samego autora