Pierwszy krok w chmurach: o teorii siedliska wydarzeniowego Alaina Badiou

Abstrakt

Zgodnie z tytułem najważniejszej książki Alaina Badiou, L’être et l’événement, jego myśl rozpada się na dwie części: tę dotyczącą bytu oraz tę, w której na pierwszy plan wysuwa się to, co wobec bytu inne, czyli kategoria wydarzenia. Pierwsza część ogranicza się do ustaleń nauki, przepisując na język ontologii aksjomaty teorii zbiorów, by na pewnym etapie, wyczerpawszy swój koncepcyjny potencjał, ustąpić miejsca filozofii. Zadanie tej ostatniej polega na metodycznym opisie możliwości zawartych w wykraczającym poza ontologię „cudzie” wydarzenia. Na pograniczu ontologii i filozofii Badiou umieszcza siedlisko wydarzeniowe. Stanowi ono rodzaj matematycznego odpowiednika kartezjańskiej „szyszynki”, a zarazem ostatnie pojęcie systemu francuskiego filozofa, którego zrozumienie nie wymaga skoku w metafizyczne zaświaty, jakim jest w swej istocie kategoria wydarzenia. Siedlisko wydarzeniowe nie przesądza o możliwości pojawienia się wydarzenia, lecz pozwala określić miejsce, w którym można sensownie oczekiwać jego nadejścia. W swoim artykule podejmuję się rekonstrukcji tego kluczowego pojęcia systemu teoretycznego Badiou.