Krytyczny racjonalizm w etyce życia gospodarczego (Diametros, 2005)
W artykule podjęto próbę metaetycznego odniesienia się do problematyki etyki życia gospodarczego. Krytyczny racjonalizm, pojmowany tu z jednej strony – metaprzedmiotowo – jako program metodologiczny filozofii i nauki, z drugiej strony zaś – przedmiotowo – jako określona zasada moralna, kładzie duży nacisk na doświadczenie społeczne jako rodzaj empirycznego sprawdzianu teorii formułowanych w obrębie nauk humanistycznych i społecznych, a zatem także rozwiązań normatywnych proponowanych w ramach etyki życia gospodarczego.Szczegółowe zagadnienia problemowe, jakie pojawiają się w tym kontekście, dotyczą m.in.: (a) teorio-społecznych przesłanek etyki życia gospodarczego, (b) związków problemowych opisowo uprawianej ekonomii z normatywnymi aspiracjami etyki ogólnej, (c) zasad kwalifikacji działań podejmowanych w szeroko pojętej sferze gospodarczej jako działań o charakterze moralnym, (d) operacyjnej skuteczności normatywów formułowanych z poziomu etyki życia gospodarczego, (e) możliwości projektowania ramowych postaw moralnych ludzi gospodarujących itd.Rozważenia wyżej wymienionych zagadnień dokonano w oparciu o krytyczną, wyzyskującą lekturę prac promotora krytycznego racjonalizmu Karla R. Poppera oraz prac Jürgena Habermasa, jako przedstawiciela krytycznej teorii społecznej. Rolę niebagatelną, choć ulokowaną jedynie w tle niniejszej analizy, odgrywa dorobek twórcy i organizatora polskiej socjologii instytucjonalnej Floriana Znanieckiego. A to z racji pozostawionej przezeń koncepcji współczynnika humanistycznego, jako ważnego klucza do badań zjawisk społecznych.