Eksternalizm a sceptycyzm we współczesnej filozofii anglosaskiej (Diametros, 2005)
Eksternaliści epistemiczni dostarczają wielu argumentów przeciw sceptycyzmowi. Przede wszystkim modyfikują sceptyczne rozumienie wiedzy, uzasadnienia i znaczenia oraz ujawniają sceptyczne założenia, których nie musimy akceptować. Dretske uważa, że sceptycy niesłusznie zakładają, że wiedza nie jest możliwa bez wiedzy o wiedzy. Tymczasem wiedza nie musi być uświadomiona (por. wiedza małych dzieci czy zwierząt). Według Nozicka sceptycy niesłusznie zakładają Zasadę Implikacyjnego Domknięcia Wiedzy. Jego zdaniem co prawda nie wiemy, czy przypadkiem nie jesteśmy mózgami w pojemniku, ale sceptyk nie ma prawa na tej podstawie i posługując się Zasadą Domknięcia wnosić, że nie posiadamy wiedzy na temat codziennych oczywistości. Według Putnama sceptyczna hipoteza, że jesteśmy mózgami w pojemniku jest niespójna, jeśli posłużyć się eksternalistyczną koncepcją znaczenia. Jeżeli znaczenie naszych słów zależy od kauzalnej relacji z naszym środowiskiem życia, to zdanie „Jestem mózgiem w pojemniku” albo jest fałszywe albo nic nie znaczy. Podobnie, zdaniem Davidsona, eksternalna koncepcja przekonań percepcyjnych wyklucza globalny sceptycyzm. Według Williamsa sceptycyzm po prostu zakłada stanowisko opozycyjne względem eksternalizmu czyli internalizm (samoświadomość jest uprzywilejowana, a wszystkie czynniki uzasadniające muszą być introspekcyjnie dostępne). Po odrzuceniu internalizmu, sceptyk nie może sformułować żadnego sceptycznego argumentu.