Metanarracja mobilizacji. Ponowoczesność jako bezruch? (Diametros, 2013)
O ponowoczesności czyta się często na łamach codziennej prasy i można mieć wrażenie, że jest to słowo-wytrych pozbawione w zasadzie znaczenia. Ten stan rzeczy nie oznacza jednak, że problem rozważany przez Jean-Françoise Lyotarda w Kondycji ponowoczesnej jest już kwestią całkowicie przebrzmiałą. Wydaje się wręcz, że ponowoczesność zbanalizowana domaga się podwójnie wytężonego namysłu, gdyż zapoznaje swoje niepokojące oblicze, które w artykule zostaje nazwane metanarracją mobilizacji. W tym kontekście ponowoczesność, wbrew Lyotardowi, wcale nie nastała. Co więcej, sam Lyotard może być odczytywany jako filozof nowoczesny. W jego pismach obecna jest wszak ideologia mobilizacji. Być może, by rozprawić się z bolączkami współczesności, należy wyjść poza logikę poróżnienia i myśleć w perspektywie demobilizacji. Artykuł przynosi zarys takiego właśnie myślenia.
Keywords: Lyotard; Baudrillard; Virilio; nowoczesność; mobilizacja; metanarracja ponowoczesność