Utylitaryzm wobec krytyki etyków cnót (Diametros, 2007)
Przedmiotem artykułu jest dyskusja jaka toczy się pomiędzy etykami cnót a zwolennikami utylitaryzmu, przedstawicielami jednych z najważniejszych obecnie koncepcji etycznych rozwijanych w ramach filozofii analitycznej. Etycy cnót winą za długoletnią nieobecność cnót w myśleniu o moralności obarczają między innymi utylitaryzm i przyjmowany przez nich model uprawiania etyki na wzór deontologii; nie akceptują silnych konsekwencjalistycznych założeń utylitaryzmu i krytykują niejednoznaczność fundamentalnej w tej teorii kategorii szczęścia.Bliższa analiza współczesnego utylitaryzmu jako niejednorodnej koncepcji etycznej pozwala pokazać, że zarzuty etyków cnót zostały przezwyciężone w ramach niektórych stanowisk sformułowanych na gruncie utylitaryzmu. Ponadto powstało także kilka projektów reinterpretacji utylitaryzmu w duchu etyki cnót, np.: utylitaryzm cnót R. Crispa, utylitaryzm motywów R. Adamsa i utylitaryzm wartości P. Railtona. To może dowodzić, że podstawowe założenia utylitaryzmu i etyki cnót nie są tak rozbieżne jak dotąd zakładano.