(untitled) (Diametros, 2006)
Celem artykułu jest przedstawienie głównych wątków zawartych w odpowiedzi Johna Hicka na problem zła. Rozpoczynam od zestawienia podstaw tradycyjnej teodycei (Augustyna i Leibniza) z zasadniczymi ideami św. Ireneusza z Lyonu, który stanowiły głownie źródło inspiracji dla myśli Hicka. Następnie porównuję takie elementy teodycei Hicka, jak dystans epistemiczny, proces tworzenia duszy czy ,i>powszechne zbawienie z pewnymi koncepcjami filozofów nie-analitycznych, takich jak Franz Rosenzweig, Józef Tischner, czy Viktor E. Frankl. Analizuję również głównie zarzuty pod adresem teodycei typu „ireneuszowego” powstałe na gruncie współczesnej analitycznej filozofii religii. Ostatecznie uznaję pogląd Hicka za jeden z najbardziej interesujących sposobów podejścia do problemu zła horrendalnego w historii teodycei.