(untitled) (Diametros, 2013)
Niniejszy tekst stanowi drugą część serii poświęconej obronie metody refleksyjnej równowagi. Dotyczy zarzutu błędnego koła, zgodnie z którym metoda ta systematyzuje jedynie nasze, pozbawione wartości poznawczej, rozważne sądy moralne, stanowiące odbicie naszego uwarunkowania kulturowego, wychowania, stronniczości itd. Uzyskanie koherencji między rozważnymi sądami moralnymi, nawet jeśli do tego punktu równowagi wprowadzimy wiele teorii naukowych, nie podnosi ich wartości poznawczej. Obrona przed tym zarzutem zostanie przeprowadzona w kilku krokach. Krok pierwszy stanowić będzie krytyczna analiza samego zarzutu i próba wykazania jego słabości. Krok drugi będzie polegał na pozytywnej argumentacji na rzecz wstępnej wiarygodności moralnych intuicji leżących u podstaw formułowania naszych rozważnych sądów moralnych. W argumentacji tej będę odwoływał się zarówno do empirycznych teorii kognitywistycznych jak i do argumentów introspekcyjnych. Jeśli rozważne sądy maja minimalną przynajmniej wartość epistemiczną, wówczas ich systematyzacja i integracja z szerszym zbiorem przekonań, zasad i teorii nie ma już charakteru zawieszonego w próżni błędnego koła.