(untitled) (Diametros, 2012)
Zdaniem Heideggera, myślenie o świecie w kategoriach wartości uniemożliwia rzeczom ukazanie się takimi, jakie są: nie „pozwala rzeczom być”. Filozofia Nietzschego jest dlań filozofią wartości par excellence. Wola mocy (a wszystko co jest, jest wolą mocy) ustanawia w niej wartości jako warunki swego zachowania i wzrostu, czyli wyłącznie ze względu na siebie samą. Wchodząc w spór (Auseinendersetzung) z Nietzscheańską metafizyką, Heidegger stwierdza również, że jest ona kulminacją oraz wypełnieniem dziejów zachodniego myślenia i jako taka najdobitniej wyraża to myślenie o rzeczywistości, które określa epokę współczesną, czyniąc ją epoką spełnionego bezsensu. Odczytuję rozważania Heideggera o wartościach, woli mocy i nihilizmie zarówno jako oryginalną interpretację kluczowych pojęć filozofii Nietzschego, jak i wnikliwą diagnozę współczesności, jej genezy i perspektyw. Wskazuję też na tkwiącą w tejże filozofii możliwość, która w odniesieniu do omawianych kwestii pozwoliłaby, jak sądzę, wejść samemu Nietzschemu w spór z Heideggerem.