(untitled) (Diametros, 2010)
Aby mogła spełnić swe zadanie, etyka inżynierska musi mieć charakter praktyczny, to znaczy musi mieć zdolność kształtowania jednostkowych i społecznych praktyk w świecie techniki. Celem artykułu jest poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o to, w jaki sposób zmniejszyć różnice pomiędzy sferą norm a realnymi praktykami. Poszukiwania te prowadzone są w ramach autorskiego modelu ludzkiego działania, który nazywamy modelem działania konkretnego. Podmiot działania kieruje się w nim racjami do działania, te zaś formułowane są w jego zawodowym osądzie praktycznym. W przedstawionej próbie odpowiedzi, nawiązując do stanu dyskusji w etyce inżynierskiej oraz do realnych problemów praktyki, wskazujemy na potrzebę wyraźnego uświadomienia decydującej roli osądu zawodowego zarówno w praktyce, jak i w etyce inżynierskiej. Wskazujemy również na rolę właściwych systemów norm, w tym również na rolę właściwych kodeksów etycznych, a także na ideę odpowiedzialności pojętej zarówno w sensie negatywnym, jak i pozytywnym. Uzyskane wyniki mogą być wykorzystane w programach nauczania i szkoleniach z zakresu etyki inżynierskiej.